Wiadomo, że Edynburg jest miastem pięknym i niemal namacalnie magicznym. To jedno z tych miejsc, gdzie granica między teraźniejszością a przeszłością wydaje się wyjątkowo cienka. Liczne opowieści, które snują się po brukowanych uliczkach, przypominają, że duchy, procesy czarownic i mroczne czasy zarazy były tu niegdyś smutną codziennością.
Choć miasto pełne jest ikonicznych zabytków, to właśnie te mniej oczywiste punkty tworzą jego unikalny kręgosłup. Przeglądając ostatnio zdjęcia, zatrzymałam się przy dwóch miejscach, które wyjątkowo zapadły mi w pamięć. Są nie tylko fotogeniczne, ale też nieco ukryte przed głównym nurtem turystycznym, mimo że znajdują się rzut kamieniem od tętniącego życiem centrum.
Circus Lane to jedna z najpiękniejszych i najbardziej fotogenicznych ulic w Edynburgu, ukryta w uroczej dzielnicy Stockbridge.
White Horse Close to urokliwy historyczny dziedziniec przy Canongate, u podnóża Royal Mile w Edynburgu — tuż blisko Pałacu Holyroodhouse i naprzeciwko budynku Parlamentu Szkockiego.
Circus Lane – najpiękniejsza uliczka Edynburga
Jeśli kiedykolwiek miałeś okazję spacerować po Stockbridge – jednej z najbardziej uroczych dzielnic Edynburga – to prawdopodobnie natrafiłeś na Circus Lane. To krótka, brukowana uliczka, która na pierwszy rzut oka wygląda jak scenografia z bajki. Domy po obu stronach pokryte są bluszczem i kwiatami, przed każdą bramą stoją doniczki z roślinami, a brukowany chodnik nadaje miejscu wyjątkowy, niemal średniowieczny charakter. Circus Lane to jedno z tych miejsc, które przypominają, dlaczego Edynburg jest tak uwielbiany przez fotografów i podróżników z całego świata.
Historia i charakter Circus Lane
Circus Lane powstała w XIX wieku jako część rozwijającej się dzielnicy Stockbridge. Pierwotnie były to stajnie i budynki gospodarcze obsługujące pobliskie rezydencje. Z czasem zostały przebudowane na przytulne domy mieszkalne, zachowując oryginalny bruk i charakterystyczną architekturę. Dziś Circus Lane to jedna z najbardziej pożądanych adresów w Edynburgu – mieszka tu wielu artystów, pisarzy i ludzi kreatywnych, ceniących ciszę i wyjątkową atmosferę tego miejsca. Uliczka jest szczególnie piękna latem, gdy rośliny kwitną i oplatają fasady domów, ale równie urocza jest jesienią, gdy liście bluszczu przybierają intensywnie czerwone i złote barwy.
Circus Lane jako miejsce do fotografii
Circus Lane stała się prawdziwym rajem dla fotografików i twórców treści w mediach społecznościowych. Uliczka pojawia się na niezliczonych zdjęciach na Instagramie, a każdy sezon roku oferuje zupełnie inne ujecie tego miejsca. Wiosną kwitnące rośliny nadają jej romantyczny charakter, latem bębujną zieleń czyni ją prawdziwie bajkową, jesienią ciepłe barwy liści tworzą magiczną atmosferę, a zimą – szczególnie gdy pada śnieg – uliczka zamienia się w widokówkę jak z kartki bożonarodzeniowej. Najlepsze światło do fotografii pojawia się tu wczesnym rankiem, gdy uliczka jest jeszcze pusta i można spokojnie kadrować bez tłumów turystów.
Jak dojść do Circus Lane?
Circus Lane leży w dzielnicy Stockbridge, około 15-20 minut spacerem od centrum Edynburga. Najwygodniej dojść tam pieszo z Princes Street, idąc przez Howe Street lub Frederick Street w kierunku Stockbridge. Uliczka znajduje się tuż przy Royal Circus – jednym z piękniejszych placów Nowego Miasta. W pobliżu Circus Lane warto również odwiedzić inne atrakcje Stockbridge: Botanic Gardens, rzekę Water of Leith i liczne kawiarniane przy głównej ulicy dzielnicy. To idealna destynacja na spokojny, niedzielny spacer z aparatem w ręku – z dala od tłocznego centrum, a jednak w sercu jednego z najciekawszych miast Europy.
White Horse Close – historyczny dziedziniec przy Canongate
Na samym dole Royal Mile, tuż przy Canongate i w sąsiedztwie Pałacu Holyroodhouse, kryje się jeden z najuroczywszych i najmniej znanych zakątków Edynburga – White Horse Close. To malowniczy, zamknięty dziedziniec z XVII wieku, do którego wchodzi się przez niepozorną bramę w murze. Po jej przekroczeniu czas wydaje się cofać o kilkaset lat – otaczają nas niskie, bielone domy z kamiennymi schodkami, skrzynki z kwiatami na parapetach i wymięte brukowane podłoże. Całość jest tak dobrze zachowana i tak fotogeniczna, że trudno uwierzyć, iż jesteśmy w sercu jednej z głównych ulic tętniącej życiem stolicy Szkocji.
Historia White Horse Close
White Horse Close powstał w XVII wieku jako zajazd dla podróżnych przyjeżdżających do Edynburga. Nazwa pochodzi od białego konia – ulubionego wierzchowca królowej Marii Stuart (Mary, Queen of Scots), która mieszkała w pobliskim Pałacu Holyroodhouse. Według lokalnych przekazów, właśnie tu kwaterowały konie i świta królowej podczas jej pobytów w Edynburgu. Zajazd przez wieki obsługiwał dyliansowe połączenie między Edynburgiem a Londynem. W 1745 roku w White Horse Close kwaterowali oficerowie Bonnie Prince Charlie'ego podczas nieudanej wyprawy Jakobickiej – ostatniej próby odzyskania korony brytyjskiej przez Stuarćw. To czyni to miejsce jednym z najbardziej naznaczonych historią zakątków całego Edynburga.
White Horse Close dziś
W połowie XX wieku White Horse Close był już w opłakanym stanie – budynki popadły w ruinę i groziła im rozbiórka. Na szczęście w latach 50. XX wieku przeprowadzono gruntowny remont i przywrócono dziedziniec do dawnej świetności. Dziś White Horse Close pełni funkcję mieszkalną – w odrestaurowanych kamienicach mieszkają prywatni lokatorzy. Dzięki temu miejsce zachowuje autentyczny charakter i nie jest zmienionym w komercyjną atrakcję turystyczną. Wstęp jest wolny i ogólnodostępny przez całą dobę, choć należy pamiętać, że jest to nadal prywatna posesja zamieszkana przez ludzi – warto zachowywać ciszę i szanować prywatność mieszkańców. Dla fotografa to prawdziwy skarb – szczególnie wczesnym rankiem lub wieczorem, gdy boczne światło pięknie podświetla bielone fasady i podkreśla fakturę kamiennego bruku.
White Horse Close a Parlament Szkocki
Jedną z ciekawostek topograficznych jest fakt, że White Horse Close leży dosłownie naprzeciwko nowoczesnego budynku Parlamentu Szkockiego, otwartego w 2004 roku. Ten kontrast jest uderzający – z jednej strony XVII-wieczny dziedziniec pełen historii, z drugiej awangardowa architektura Enrica Miralles'a, zaprojektowana jako symbol nowej Szkocji po devolution. Zestawienie tych dwóch budowli w jednym kadrze – starego i nowego – doskonałe oddaje dualizm, który jest istotą Edynburga. To miasto jednocześnie żyje swoim bogatą przeszłością i odważnie patrzy w przyszłość. White Horse Close, w całej swojej XVII-wiecznej skromności, jest tego najlepszym dowodem.
