National Railway Museum w Yorku to nie jest kolejna „ładna” atrakcja turystyczna. To miejsce, w którym na własne oczy widzisz, jak wielką inżynierią i ile surowej materii trzeba było ruszyć, żeby zbudować przemysłową potęgę XIX i XX wieku.
Największy szok to po prostu skala. Zdjęcia i filmy kompletnie nie oddają tego, jak wielkie są te maszyny. Stojąc obok parowozu o masie 160–170 ton czujesz, że to nie jest model – to jest kilkadziesiąt wagonów węgla, stali i precyzyjnej mechaniki w jednym obiekcie. Człowiek nagle rozumie, dlaczego lokomotywy parowe były postrzegane jako symbol epoki.
Trzy eksponaty, które najbardziej zostają w pamięci:
1. LNER Class A4 4468 Mallard
Rekordzista prędkości parowej – 126 mph (203 km/h) w 1938 roku na zjeździe ze Stoke Bank. Rekord stoi do dziś.
Z bliska widać, jak przemyślana jest ta linia – aerodynamiczna obudowa, Kylchap double chimney, wysoka komora spalania. To nie jest tylko „ładny” parowóz w kolorze garłowej czerwieni. To maszyna zaprojektowana do bicia rekordów i pokazywania, że Brytyjczycy w latach 30. jeszcze walczyli o palmę pierwszeństwa w prędkości.
2. Shinkansen Series 0
Pierwszy seryjny japoński pociąg szybkiej kolei (1964).
Kontrast nie mógł być większy – od ciężkiej, kutej stali i pary do minimalistycznej, aluminiowej formy i elektrycznego napędu. W środku czujesz, jak bardzo zmieniło się myślenie o transporcie szynowym w ciągu 25–30 lat. To nie jest eksponat „dla piękna” – to symbol technologicznego przeskoku, który zdefiniował drugą połowę XX wieku.
Dla fotografa to miejsce trudne, ale bardzo wdzięczne.
Ogromne hale dają dużo przestrzeni, ale jednocześnie ostre światło z góry, głębokie cienie i gigantyczne bryły maszyn sprawiają, że łatwo zrobić „ładne zdjęcie”, a bardzo trudno pokazać prawdziwą skalę i masę. Najlepsze kadry wychodzą z niskiej perspektywy albo z bardzo szerokim kątem (14–24 mm), kiedy w kadr wchodzą jednocześnie człowiek i lokomotywa.
Jeśli ktoś naprawdę chce zrozumieć, na czym opierała się potęga przemysłowa Wielkiej Brytanii – od epoki wiktoriańskiej po czasy powojenne – to National Railway Museum jest obowiązkowym punktem na mapie Yorku (i w ogóle północnej Anglii).
DG
DG
